ചിരി (കഥ)

ആഴ്ചകള്‍ കഷ്ട്ടപ്പെട്ടാണ് അവന്‍ 'ചിരി' എന്ന കഥ എഴുതി പൂര്‍ത്തിയാക്കിയത്. വെട്ടി തിരുത്തി അതിന്‍റെ പൂര്‍ണ്ണതയില്‍ എഴുതിവച്ചു. 'ചിരി' വായിച്ചവന് സംതൃപ്തിയും അതിലുപരി അഭിമാനവും തോന്നി.കഴിഞ്ഞ മാസങ്ങളില്‍ അയച്ച കഥകള്‍ പ്രസിദ്ധീകരണ യോഗ്യമാല്ലാതെ തിരിച്ചുവന്നതിനാലും,ഇനിയും അയച്ച് സ്വയം ഇളിഭ്യനാകാന്‍ താത്പര്യമില്ലത്തതിനാലും അവന്‍ കഥ തന്റെ ആയിരം ഫ്രണ്ട്സുള്ള 'ഫേസ്ബുക്കില്‍' പോസ്റ്റാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.അക്ഷരതെറ്റുകളൊന്നും കൂടാതെ മലയാളത്തില്‍ ടൈപ്പ് ചെയ്ത് തീര്‍ന്നപ്പോഴും മുഖത്ത് അഭിമാനം നിറഞ്ഞുനിന്നു. 'ചിരി' എന്ന തലക്കെട്ടോടെ വൈകുന്നേരം 7.30 ന് ഇട്ട പോസ്റ്റിന്  പിറ്റേന്ന് രാവിലെ 6 മണിയായിട്ടും പത്ത് ലൈക്കുകളില്‍ കൂടുതലൊന്നും കിട്ടിയില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, ഒരൊറ്റ കമന്റുപോലും  തിരിഞ്ഞുനോക്കിയില്ല...തന്‍റെ അഭിമാനമായ 'ചിരി' എന്ന കഥ ഫേസ്ബുക്ക്‌പോലും ഉപേക്ഷിചതിനാല്‍ മനംനൊന്ത് , അക്കൗണ്ട്‌ ഡിലീറ്റ് ചെയ്ത് കിടന്നുറങ്ങി. ആഴ്ചകള്‍ക്ക് ശേഷം അമ്മ പഞ്ചസാര പൊതിഞ്ഞു കൊണ്ടുവന്ന ആഴ്ചപ്പതിപ്പിന്റെ ഉള്‍വശത്ത് 'പുഞ്ചിരി' എന്ന് മാറ്റിയ തലക്കെട്ടില്‍ മറ്റൊരാളുടെ പേരില്‍ തന്റെ കഥ വായിക്കുമ്പോള്‍ ചിരിച്ച് ചിരിച്ച് അവന്‍ അവശനായി....!

''ഛെ.... ക്ലീഷേ....''

പെയ്തിറങ്ങിയ മഴത്തുള്ളികള്‍ ഊര്‍ന്നിറങ്ങുന്ന കാപ്പിതോട്ടത്തിന്‍റെ ഇടവഴിയിലൂടെ നടന്നുനീങ്ങുമ്പോള്‍ തോനുന്ന ആനന്ദവും,രാവിലെ കുളിക്കാന്‍ പോകുന്ന കുളത്തിന്‍റെ തണുപ്പും തന്ന് ഒരായിരം പ്രതീക്ഷകളുടെ അല്ലെങ്കില്‍ സ്വപ്നങ്ങളുടെ മാരിവില്ലുകള്‍ വീശുന്ന പ്രഭാതങ്ങളും...
''ഛെ.... ക്ലീഷേ....''
വര്‍ണ്ണനകളില്‍ മാത്രമല്ല....
ജീവിതം മിക്കവരിലും ഇങ്ങനെ ക്ലീഷേ ആവര്‍ത്തിക്കുകയാണ്...

ഉച്ചക്ക് എത്താനുള്ള സ്ഥലം....
ഇന്റര്‍വ്യൂ ....
കഞ്ഞികുടിക്കാന്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ ചിലപ്പോള്‍ കിട്ടിയേക്കാവുന്ന അമ്മയുടെ തലോടല്‍....
ഇന്ന് കൃത്യമായി സമയം  തെറ്റുന്ന ബസ്സ്....
ഇന്റര്‍വ്യൂ  സമയത്തെ വെപ്രാളം...
ജോലി കിട്ടില്ലെന്ന് ഉറപ്പിക്കാന്‍ ഓഫീസര്‍മാര്‍ നടത്തുന്ന ഒഴിവുകേടുകള്‍...
അയച്ചിട്ട ടൈ...
അലക്ഷ്യമായി കയ്യില്‍ ഒതുക്കിയ ഫയല്‍....
എന്തായാലും വന്നതല്ലേ, ഒരു സിനിമ കണ്ടിട്ടു പോകാമെന്ന തീരുമാനം...
വൈകുന്നേരത്തെ ആര്‍ത്തിപൂണ്ട തട്ടുകട...
ദുഃഖമുണ്ടെങ്കിലും പ്രതീക്ഷയുടെ വിത്തുകള്‍ വീണ്ടും മുളപ്പിക്കുന്ന മനസ്സ്...

ജീവിതം  ഇങ്ങനെ അതിന്‍റെ ക്ലീഷേ എഴുതുമ്പോള്‍, ചിലര്‍ക്ക് കിട്ടുന്ന അവാര്‍ഡുകളായി ചുരുങ്ങുന്ന സ്വപ്നങ്ങള്‍...
ഇങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെ അങ്ങ് പോകാന്നേ...
അതല്ലേ അതിന്‍റെ ഒരു സുഖം....

പണ്ടൊക്കെ എന്നും പത്രം വായിക്കാനും, ന്യൂസ് കാണാനും വീട്ടുകാരു പറയുമായിരുന്നു. ഇന്നതിന്റെ ശക്തി അൽപ്പം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..."കൊന്നാലും പത്രോം വായിക്കരുത് ന്യൂസും കാണരുത്...." നുണയും, കള്ളത്തരവും അതിന്റെ മനോഹാരിതയിൽ പത്രവും, ന്യൂസും വിളമ്പുന്നുണ്ട്.